Modele dwujęzycznego wychowania

Istnieje wiele różnych modeli dwu- i wielojęzycznego wychowania w zależności od tego w jakim kontekście ma ono miejsce. W wielu krajach dzieci posługują się jednym językiem w domu, a następnie uczą sie kolejnego, np. oficjalnego języka danego kraju, kiedy pójdą do szkoły lub przedszkola. W niektórych społeczeństwach dzieci dorastają słysząc nawet pięć języków dziennie, np. w Indiach w przypadku dzieci z małżeństwi zawartych między różnymi kastami.

Do najbardziej popularnych modeli dwujęzycznego wychowania należą OPOL (one parent one language) i ml@h (minority language at home). Pierwsza metoda stosowana jest w przypadku, gdy jeden z rodziców mówi w jednym języku (najczęściej swoim ojczystym), a drugi w drugim. Ml@h natomiast najczęściej (choć nie zawsze) obserwuje się w przypadku rodzin, które wyjechały do innego kraju. Polega on na tym, że rodzice rozmawiają z dziećmi w jednym języku w domu, a drugiego języka dzieci uczą się poza domem.

Obydwa modele są dokładniej opisane poniżej:

One-parent-one-language (OPOL)

Minority language at home (ml@h)