Modele dwujęzycznego wychowania – minority language at home

Minority language at home (w skrócie ml@h) jest niemal zawsze oczywistą metodą dla rodzin, w których oboje rodzice mówią w tym samym języku i mieszkają w kraju, gdzie mówi się innym językiem. W tym przypadku język rodzinny staje się językiem „mniejszościowym” – dzieci mają z nim kontakt najczęściej tylko w domu, ewentualnie w klubikach malucha, czy sobotnich szkołach organizowanych specjalnie dla tych rodzin, natomiast drugi język jest językiem środowiska i dzieci posługują się nim w szkołach, przedszkolach, sklepach i z przyjaciółmi.

Często jest tak, że dzieci najpierw uczą się języka „domowego”, a dopiero później – kiedy na przykład zaczną chodzić do przedszkola – uczą się drugiego języka. Natomiast z czasem bywa tak, zwłaszcza u starszych dzieci, że właśnie język środowiska staje się mocniejszym językiem.

Wielu rodziców, którzy stosują tę właśnie metodę chce wykorzystać czas dzieci w domu na tyle, na ile to możliwe do nauki języka domowego. Ci, u których ta metoda się sprawdza radzą zwracać uwagę na to żeby dzieci rzeczywiście mówiły do rodziców w ich języku i nie godzić się na to, żeby dzieci odpowiadały w języku środowiska, co zdarza się często, kiedy dzieci chcą opowiedzieć a jakimś zdarzeniu ze szkoły lub przedszkola i wiedzą, że rodzice rozumieją również język środowiska. Niektórzy nalegają również na oglądanie wyłącznie (lub chociaż w większości) bajek i programów dla dzieci w języku „domowym”, aby tym sposobem ilość czasu spędzonego z tym językiem i dać możliwość poznania jak największej ilości słów.

Ale ml@h to nie tylko metoda dla tych rodzin, gdzie obydwoje z rodziców mają ten sam język ojczysty. Niektórzy decydyją się na tę metodę również wtedy, kiedy dla jednego z rodziców oznacza to używanie innego języka niż jego/jej język ojczysty.  Ma to ogromne zalety zwłaszcza wtedy, kiedy używanie języka „mniejszościowego” przez jednego rodzica oznaczałoby bardzo ograniczony kontakt dziecka z tym językiem, a rodzicom zależy na tym, aby ich dziecko osiągnęło jak najlepszy poziom w dwóch językach. Bywa tak, kiedy  np. kiedy tata dużo pracuje i spędza z dzieckiem czas jedynie w weekendy. Należy jednak pamiętać, że istnieje bardzo silny związek między językiem i emocjami, dlatego wielu specjalistów nie zaleca stosowania tej metody w przypadkach, kiedy rodzic rezygnujący z używania języka ojczystego nie posługuje się swobodnie językiem partnera. Jednocześnie przestrzegamy przed nie uzasadnioną krytyką – niektórzy uważają, że rodzice powinni mówić do dziecka wyłącznie w swoim ojczystym języku, między innymi dlatego, że tylko w tym języku mogą w pełni wyrazić swoje uczucia. Jednak doświadczenie pokazuje, że jest wiele szczęśliwie wychowanych wielojęzycznych dzieci, których rodzice stosowali najróżniejsze modele wychowania i nie koniecznie mówili do nich w swoim ojczystym języku. Ponadto warto zwrócić uwagę na to, że dla wielu język ojczysty czy język, którym posługiwali się jako pierwszym wcale nie zawsze jest najmocniejszym czy najchętniej używanym językiem.

Ten wpis został opublikowany w kategorii dwujęzyczne wychowanie, dwujęzyczny dom, więcej niż dwa języki i oznaczony tagami , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Modele dwujęzycznego wychowania – minority language at home

  1. Mr WordPress pisze:

    Hi, this is a comment.To delete a comment, just log in, and view the posts’ comments, there you will have the option to edit or delete them.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s